bozkırkurdu ilk zamanlardaki sıkıcılığından biraz olsun kurtulup bana hitap etmeye başladı. ama burada aklımı çelen çok fazla şey var. bu yüzden ilgimi çekse de dikkatim sürekli dağılıyor. yazacak bir şey de bulamıyorum açıkçası.

yalancı insanlar beni üzüyor.. yalan söylemelerine gerek yok, gerçeği söyleseler yeter. bu yüreksizlik beni öldürüyor. aptal, küçük, beyaz yalanların getireceğe mutluluğa ihtiyacım yok benim.. olanlara da allah’tan esenlik dilerim.

acıyı yaşayacak yüreği olmayan mutluluğu da taşıyamaz.

zamanla gelen not: neler yazmışım, vay anasını! bahsi geçen ‘yalancı insanlar’ da bir kişi ki kensinden kurtulduğum için çok mutluyum.