önce beni seviyorlar.. diyorlar ki “bu pek hoş, pek ilham verici bir kız! arkadaşım olsun.” sonra bana iyi davranıyorlar; çünkü birini sevmek demek, ona iyi davranmaktır.. sonra bakıyorlar ki ben onları onların beni sevdiği kadar sevmiyorum; yani seviyorum belki ama sevmek ve göstermek farklı mı? ben neden bu kadar korkunç bir insan hâline geldim?

yazımızın bu iki ana fikir kabîlinden sorusuna cevap bulmak için beynimizi siklonlara emanet edeceğiz, sevgili kalbi kırıklar.. öncelikle sevmek iyi davranmaksa eğer, o hâlde sevmek denk ve eşittir göstermek. bu basit formülü hatırladığınız sürece kimsenin kalbini kırmazsınız; zaten kalbini kırdıklarınızı da sevmiyorsunuz demektir ki kendilerini sevmeyen birine kalplerini emanet ettikleri için yine kendileri suçludur..

ikinci olarak benim korkunçluğum ve içimdeki cinin canavara dönüşmesi.. beni sevenler, benim onları o kadar da sevmediğimi görünce ilk olarak kırılıyorlar, sonra kızıyorlar sonuç olarak da öfkeleniyorlar.. bedenleri intikam hırsıyla sarsılırken beni yeni bir gözle görmeye başlıyorlar.. önce diyorlar ki “bu kız, hiç hoş hiç ilham verici değil aksine korkunç bir insan! arkadaşım olmasın.” çünkü içimdeki cin, korkunç bir canavara dönüşmüş ama canavarın insanlar arasında işi ne? bu yüzden canavar insan gibi davranmaya çalışıyor ki halk galeyana gelmesin, ellerinde meş’aleler ve tüfeklerle canavar avına çıkmasın..

ama canavar, fasadın altında ezilip özünü yitirdikçe zavallı bir canavar oluyor.. korkunçluğunu yitiriyor.. hüsran içinde insan kimliğine sarılıyor ama insan da olamıyor, çünkü insan nedir ne yapar bilmiyor, taklit yeteneğinin de bir sınırı var canım.. hem her ne kadar bir taklit iyi bir taklit de olsa asla asıl şey olamaz.. bu yüzden işte ben zavallı bir canavar ve korkunç bir insan olarak yaşamaya mahkûm, kahrediyorum..

ve beni sevenler de kendilerine daha hoş, daha ilham verici başkalarını arayıp buluyor.. sevginin en kötüsü, neyi sevdiğini bilmeden karşındakini sevdiğini sanmaktır.. hâlbuki ben senin gördüğün şey değilim, kuzum.. canavarımı sevmeyeceksen beni hiç sevme!