polip büyüyor..
düşündükçe kanım donuyor. bir şarkı, bana sal oldu. körken görmek gibi. 3 elma. biri bana düştü. ben ufka giderken tek bir soruyla, cevabı hiç bulamayacağım bir karaya çıktım. öyle bir kara ki şeffaf ve ayaklarımın altında sadece belirsizlik var.. artık umuda inanmıyorum. ama usulca gülümsüyorsam tek başıma, buna başka ne denebilir ki?