rüyamda yeni yıla tek başıma yabancı bir odada ağlayarak giriyordum.. rüyanın hepsi bu değil, ama önemli bir kısmı..

başka şeyler de söyleyecektim ama beynim, yerinde değil.. özetle: senin gerçekliğin, benim gerçekliğim değil.

ayrıca, buradan hareketle; “çikolatadan nefret eden insanlar, gerçekten mutlu insanlardır ya da gerçek anlamda çaresizliği hiç tatmamışlardır” tezimi görücüye çıkarmak istiyorum. tabiî bu, sadece ana fikir. geri kalan 80 sayfayı telepatik olarak dağıtmayı amaçlıyorum; belki de eylemlerimle açıklamalı olarak göstersem daha iyi… kararsızım.