orada yaşam yok; sadece varoluş var
01 Şubat 2012
Yazan* polip | Kategori* içimdeki cin, seyir, sol elim
“kendimi kestiğimde çok daha iyi hissediyorum. canımı sıkan bütün o şeyler birden önemsizleşiyor çünkü acıya odaklanıyorum. bağırıp çağırabilen bir insan olmadığımdan bu benim için tek rahatlama yolu. yaptıklarım tamamen mantıklı.” (alıntı)
ağzın düşer.. kolun bacağın dökülür.. hiçbir şey yapmasan ve bedenin olduğu yerde çürüse..
tunus’ta bir gece çalarken kötü şeyler düşünmek çok zor değil mi? (alıntının ruhuna uymayan müzik seçimi?)
tam 17 yıl sonra, aklımın bir köşesine, kaybolduğu yere geri dönüp eski ve yeni albümleri dinlemek ve sevdiği yazarları okumak için bir heyecan duymak.. bugün. ben hâlâ buradayım. (alıntıyla gelen iç yolculuk)
ıstıraplarını aşıp olmak istediğin kişi oldun mu? şubat beni sarsıyor.
Yorum yapın