burada havalar haftaiçi serin, haftasonu sıcak seyrediyor. kimsenin keyfi yok.. kışı göremez, diyorlarmış.. ilaçların toplamı 2000tl, bir de küsürat.. “teknoloji bizi mahvetti.” çelik tencerelerde pişen et demir eksikliği yapıyormuş.. kan tahlillerim tertemiz, demirim yerinde.. yalnız mikrobiyoloji laboratuarındaki arkadaşlar hemogram raporu üzerinde şaka yapmak istemişler; iki yüksek, iki alçak koymuşlar.. viral ilişkim henüz sonlandığı için etkilerini hâlâ yaşıyorum.

kapıda beklerken yanımda bitiveriyor.. elinde tahlil sonuçları.. bir sabırsız, bir kendi içinde kaybolmuş ki farkında değil.. sorusunu evet içeride hasta var; benden sonra da bayan var, diye cevaplamam gerekiyor.. sonra gözü elimdeki tahlil sonuçlarına kayıyor.. ben zaten son 10 dakikadır referans aralıkları sayesinde gayet sağlıklı olduğum sonucuna varmışım.. “bak, senin troidin çok fazla çıkmış.” diye atlıyor bir an.. bakıyorum.. “yo, gayet referans aralığında.” bunun üzerine bir kendi değerlerine bir benimkilere bakıyor.. sanki ikimizden birininki referans olmalıymış gibi.. off, bu insanlar işaretleri bile okuyamıyor..