4 Yorum "eğer canı yanarsa ben hissediyorum" yazısı için

1. Femme Noir demişki 15 Ekim 2009 Saat 19:27 1

   intihar etmekle intihara teşebbüs etmek arasındaki fark (benim anladığım fark):
   intihara teşebbüs edenler yakınlarına bir şeyler yaptırmak, giden sevgiliyi döndürmek, kırık gelen karne için babadan azar işitmemek gibi sebeplerle bu işe girişirler, üç tane majezik içip sonra hemen gidip annelerine babalarına sevgililerine söyler hemen sonrasında da kusarak o üç ilacı da bünyeden atarlar. intihar edenler ise gidip kendilerini kuyuya atar ya da evde yokken kendilerini asarlar ve genelde girişim başarıyla(kötü bir başarı olsa da başarıdır işte) sonuçlanır. intihara teşebbüs karşıdan karşıya sağa sola bakmadan geçerek yapılırken intihar gelen DAF marka kamyonun önüne atlayarak uygulanır. intihar edenler de bazen kurtulur ama yine de intihara teşebbüs etmiş sayılmazlar, intihar etti allah kurtardı olurlar.
   öyle işte.

2. polip demişki 16 Ekim 2009 Saat 10:27 2

   hmm, anladım. yani tamamen duygusal anlamlar yüklenmekte. tabirin gerçek anlamı değil, kişi üzerindeki duygusal etkisine göre anlamı kullanılmakta.

   ‘intihar etmek’le ‘kendini öldürmek’ aynı anlamda da olsa şöyle bir cümle kurulabiliyor: “Daha sonra intihar ettiğine pişman olan Elif bi arkadaşının yardımı ile hastaneye yetiştirilip yoğun bakıma alınarak son anda kurtarıldı.” yani neymiş? ölüler geri geliyormuş.. elif, ölüm ötesi dünyadan bize neler getirmiş gelecek bölümde öğreneceğiz! ta daaa!

   ben de kendimi öldürdükten sonra pişman olup bir arkadaşımı aramak ve beni hemen hastaneye yetiştirmesini söylemek istiyorum. kim bilir belki son anda kurtulurum.. hayat gerçekten bir macera.

3. Femme Noir demişki 17 Ekim 2009 Saat 20:13 3

   bir de intihara kalkışıp son anda gerçekten ölüyor olduğunu hissedip korkarak kendini kusturmak ya da 112′yi aramak gibi şeyler var.
   intihar çok kapsamlı bir mevzu

4. polip demişki 17 Ekim 2009 Saat 20:51 4

   şüphesiz.. ne intihar edenler ne intihar etmeye kalkanlar ne pişman olanlar ne de intiharın kendisi benim için bir sorun teşkil ediyor.. ama bazı şeyler var ki; herkesin fotoğrafçı, yönetmen veya senaryo yazarı olması; herkesin harika birer âşık, birer seks tanrısı olması; okumayan, düşünmeyen insanların kurduğu bu düzen; gelişi güzel yapılan işlerin en iyi olarak sunulması vs. vs.

   kimse mükemmel değil, evet, ne hoş.. ama iki düzgün ve anlamlı cümle kurmak, kendi dilini ‘öğrenmek’, merak etmek, araştırmak bu kadar zor olmamalı. belki de bu kadar ciddiye aldığım için bu kadar saçma şeyler yazıyorum.. inanmıyorum ama yine de sinirleniyorum.

   bir de herkesin kendi penceresi var..